Byłyśmy niebezpieczne

"Byłyśmy niebezpieczne" to nowozelandzki dramat osadzony w latach 50. XX wieku, kierowany przez Josephine Stewart-Tewhiu. Film przedstawia losy nastolatek - Nellie, Daisy i Lou, które trafiają na odludną wyspę, by zamieszkać w domu poprawczym prowadzonym przez gorliwą dewotkę, Matronę. Bunt przeciwko opresyjnemu systemowi jest kluczowym motywem tej historii, ponieważ dziewczęta nie mogą swobodnie wyrażać swojej seksualności ani kultywować tradycji rodzimych. System, który Matrona wciela, jest surowy i wymagający. Seksualność i dojrzewanie traktuje jako tematy tabu, co dla buntowniczych bohaterek staje się nie do zniesienia. Nellie i Daisy, przyłapane wcześniej na kradzieży w sklepie, muszą stawić czoła despotycznej rzeczywistości, której ich odmienne style życia i młodzieńcza energia całkowicie przeczą. W tej walce dziewczęta odkrywają siłę w solidarności, będącej podstawą ich wspólnego buntu. Przyjaciółka Lou z Europy dołącza do ich walki, co dodatkowo umacnia więzy między protagonistkami. Można odczuć desperację bohaterek wystawionych na próbę zamkniętego społeczeństwa, które próbuje je wtłoczyć w rolę uległych, przyszłych żon i matki. Ten film to studium narastającego buntu młodych kobiet wobec narzuconych im społecznych norm; oferuje emocjonujące podejście do zmagań o wolność osobistą i kulturową. Mimo świeżego podejścia do tematu i doskonałych prób narracyjnych, "Byłyśmy niebezpieczne" zdobyło mieszane recenzje – ocena 6 na 10 wskazuje, że film wzbudził pewne kontrowersje oraz dyskusje, które często dotyczą złożoności i prezentacji postaci oraz sposobów, w jakie reżyserka przedstawiła historię. Choć obraz może nie trafić do każdego, to z pewnością jest wart uwagi dla miłośników dramatów społecznych i opowieści o emancypacji.