Dziecko nocy

"Dziecko nocy" to wciągający thriller w reżyserii Hanny Bergholm. Film przenosi nas do mrocznej Finlandii, gdzie młode małżeństwo, w poszukiwaniu spokoju i marząc o powiększeniu rodziny, decyduje się na przeprowadzkę do domu osadzonego w głębi mistycznego lasu. Atmosfera tajemniczości jest budowana od samego początku, a napięcie narasta z każdą kolejną minutą. Po narodzinach długo wyczekiwanego syna, wydaje się, że para znalazła uosobienie szczęścia. Jednak subtelne zmiany w zachowaniu dziecka zaczynają być zauważalne. Matka, która odczuwa głęboki niepokój, coraz silniej wierzy, że jej dziecko może być "nie z tego świata". Próby zrozumienia sytuacji i przekonania otoczenia spotykają się z niedowierzaniem, co tylko pogłębia jej osobistą udrękę. Film doskonale oddaje izolację bohaterów, nie tylko tą fizyczną, wynikającą z położenia domu, ale również psychiczną – pogłębiającą się w momencie, gdy nikt inny nie dostrzega problemu, co może przywołać u widza uczucie klaustrofobii i psychologiczne napięcie podobne do twórczości Roman Polanskiego. Jednocześnie, rozpoczyna się niepokojąca przemiana zarówno matki, jak i dziecka, której korzenie mogą tkwić w mrocznych tajemnicach lasu otaczającego ich dom. Siła filmu leży w jego zdolności do utrzymania widzów w stałym napięciu i w niepewności co do tego, co jest rzeczywiste, a co jedynie wytworem wyobraźni bohaterki. Bergholm z niezwykłą precyzją porusza się po granicy horroru i psychologicznego thrillera, zadając pytania o źródła ludzkich lęków i granice matczynej miłości. "Dziecko nocy" pozostawia wiele miejsca na interpretację, co dla jednych może być źródłem frustracji, ale dla innych stanowić będzie jego największy atut. To film, który z pewnością docenią miłośnicy nieoczywistych opowieści, które nie boją się zadać trudnych pytań i zmusić widza do refleksji nad najbardziej pierwotnymi obawami i pragnieniami.