Mikey i Nicky

"Mikey i Nicky" to amerykański dramat z 1976 roku w reżyserii Elaine May, który w sposób mistrzowski łączy elementy kina gangsterskiego z dogłębnym studium psychologicznym relacji międzyludzkich. Film skupia się na postaciach dwóch przyjaciół z dzieciństwa, Nicky'ego (John Cassavetes) i Mikey'a (Peter Falk), których relacja zostaje wystawiona na próbę w obliczu niebezpieczeństw wynikających z uwikłania w świat przestępczy. Nicky, typowy drobny cwaniak, wpada w poważne tarapaty z mafią, której jest dłużny znaczną sumę pieniędzy. W desperacji ucieka do hotelowego pokoju, z którego dzwoni po pomoc do Mikey'a. Film rozwija się w ciągu niespiesznego, pełnego napięcia wieczoru, gdy ukrywający się Nicky i próbujący mu pomóc Mikey przemierzają nocne ulice miasta. Mają przed sobą główne zadanie - znaleźć sposób na wyciągnięcie Nicky'ego z kłopotów - ale są także zmuszeni do skonfrontowania się z dawnymi nieporozumieniami i zranieniami, które zdążyły się między nimi nagromadzić. Elaine May w mistrzowski sposób prowadzi narrację, subtelnie odsłaniając zawiłości przyjaźni i zdrady, lojalności i strachu. W miarę rozwoju akcji, film nie tylko buduje napięcie związane z możliwością konfrontacji z mafijnymi siepaczami, ale również oferuje głęboką refleksję na temat kruchości ludzkich relacji i znaczenia przeszłości, która determinuje teraźniejszość. Występy Cassavetesa i Falka są niezaprzeczalnie magnetyczne. Cassavetes doskonale oddaje postać Nicky'ego, człowieka z jednej strony zagubionego i bezradnego, a z drugiej twardego i pozbawionego sentymentów. Falk natomiast wprowadza do filmu element spokoju jako Mikey, co kontrastuje z chaotyczną naturą jego przyjaciela. Ich chemia jest jednym z największych atutów produkcji, czyniąc z "Mikey i Nicky" film zarówno fascynujący, jak i poruszający. Trzeba jednak wspomnieć, że "Mikey i Nicky" choć jest uznawany za kultowy, nie każdemu może przypaść do gustu, głównie ze względu na wolne tempo i dość mroczną atmosferę. Mimo to, dla miłośników kina psychologicznego i wielowymiarowych portretów postaci, stanowi prawdziwą perełkę kinematografii lat 70.