Pociąg do Hollywood

"Pociąg do Hollywood" to polska komedia obyczajowa z 1987 roku w reżyserii Radosława Piwowarskiego. Film przedstawia historię młodej dziewczyny, Merlin Wafelek, która pochodzi z prowincji i marzy o zostaniu gwiazdą Hollywood. Dziecięce fascynacje filmem "Pół żartem, pół serio" Billy'ego Wildera wpłynęły na jej pragnienie grania w filmach tego uznanego reżysera. Jednak rzeczywistość daleka jest od marzeń – Merlin pracuje jako bufetowa w pociągu oraz statystka filmowa. Jednym z kluczowych wydarzeń jest spotkanie Merlin z Piotrem, chłopakiem, który nie mógł dostać się na studia operatorskie z powodu daltonizmu. Ich znajomość układa się na zasadzie wzajemnego wsparcia – Merlin pomaga Piotrowi znaleźć pracę w wytwórni filmowej poprzez znajomego rekwizytora. W tle przewija się wątek jej współlokatorki Sandry, desperacko próbującej wyjść za mąż poprzez liczne romanse. Film porusza również kwestie rodzinne. W momencie gdy sparaliżowany ojciec wzywa Merlin do domu, dziewczyna odkrywa, że miejscowy milioner Żenia zamierza ją poślubić. Jednakże nie jest to coś, co Merlin pragnie – jej rodzina usiłuje zmusić ją do pracy w cukierni, co skłania Merlin do ucieczki. W tym samym czasie kontaktuje się z reżyserem poszukującym aktorki do głównej roli, co prowadzi do ciekawych zmian w jej życiu. Intensywność przeżyć bohaterki osiąga punkt kulminacyjny, kiedy otrzymuje rolę w horrorze, co niestety kończy się dla niej kontuzją na planie. Te wydarzenia mają wpływ na szpitalne spotkanie z małym Rafałkiem z niewłaściwie zrośniętą ręką. Zdarzenia przybierają nieoczekiwany obrót, gdy Merlin odnajduje w butelce piwa złotą rybkę, której życzy spełnienia trzech marzeń: pomyślne wyjście Sandry za maż, zdrowie Rafałka i ustąpienie daltonizmu Piotra. Czarująca, choć miejscami naiwna historia kończy się zaskakującym telefonem od samego Billy'ego Wildera, co być może wskazuje na spełnienie największego marzenia Merlin. Film, mimo pozytywnej formy i komediowych elementów, próbuje uchwycić ambicje młodości, ograniczenia życia w prowincji oraz siłę marzeń, które sprawiają, że dążymy do rzeczy pozornie niemożliwych. Chociaż "Pociąg do Hollywood" nie zyskał największego uznania krytyków, Katarzyna Figura w roli Merlin dostarczyła solidnego występu, dodając postaci osobisty urok i determinację.